การที่เรารักใครสักคนเราจำเปนด้วยหรอที่จะต้องบอกคำว่ารัก บางครั้งการที่เรารักใครสักคน แต่เค้ามีเจ้าของหัวจัยแล้ว เรากล้าพอหรอที่จะเดินเข้าไปหาเค้า แล้วพูดกับเค้าว่ารัก เราจะไม่คิดบ้างหรอว่าตัวเองกล้าทำได้ไง ทั้งๆที่เค้าก็มีเจ้าของหัวจัยอยู่แล้ว ก็เหมือนกับตัวเค้า ที่ครั้งนึง เคยแอบรักคนมีเจ้าของ และเค้าคนนั้นก็ทำเหมือนกับว่าเค้าก็รักเรา เค้าดูแลเรา เค้าห่วงใยเรา ทั้งที่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่เค้ามักจาบอกกับเราว่า เค้าไม่ได้รักแฟนเขา เราจะเชื่อเขาได้หรอ เค้าไม่เคยพูดกับเราเลยว่ารัก แต่การกระทำที่เค้าแสดงออกกับเรา มักจาทำหั้ยเราคิดเข้าข้างตัวเองเสมอว่าเค้ารักเรา ทั้งๆที่เค้าไม่เคยพูด เรื่องนี้มันก็ผ่านมาเกือบๆ2ปีแล้ว แต่เราลืมเค้าไม่ลง อาจจะเปนเพราะว่าเรารักเดียวใจเดียวหรือปล่าว เราถึงยังลืมเค้าไม่ด้าย ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ เราก้อยังคิดถึงเค้าตลอด เรื่องราวระหว่างเค้ากับเรา เรายังจำได้เสมอ แต่การที่ได้เหนคนที่เรารักมีความสุข เราก้อมีความสุขแล้วใช่มั้ย คำว่ารักไม่จำเปนต้องพูดหรอกเนอะ แต่เราลองสังเกตการกระทำของเค้าสิ แล้วเราจารู้ว่าเค้ารักเราอะปล่าว